حذف القاب و عناوين از نام ايرانيان و تلاش براي لاتين كردن الفبا  

از امروز، 12 مرداد سال 1314 هجري شمسي تصميم نهم مرداد (3 روز پيش از اين) مبني بر حذف عناوين اضافي از اسامي از جمله دوله، خان، ميرزا و ... به اجرا در آمد و ادارات و مراكز صدور شناسنامه مكلف به اجراي آن شدند و در مكاتبات رسمي و نطقها نيز بكار بردن القاب و عناوين جز "جناب " و "آقاي" براي خطاب كردن ممنوع شد. روزنامه ها فراتر رفتند و از بكار بردن فعل جمع براي مقامات مفرد جز شاه و گاهي اوقات نخست وزير خودداري كردند كه مرسوم شده است. متعاقب اين اقدام، 19 روز بعد از سي ام مرداد نيز تعيين نام خانوادگي براي افرادي كه اسم پدر خود را به عنوان نام خانوادگي به كار مي بردند اجباري شد كه بازگشتي به رسم عهد باستان بود و قرار شد كه به كار بردن نامهاي خانوادگي مشابه بايد با اجازه بزرگ خانواده اي كه اين نام را دارد باشد. در همين زمان دولت وقت از سوي گروهي زير فشار قرار گرفت كه ايران نيز بمانند تركيه الفباي نوشتن خود را به الفبايي تغيير دهد كه داراي حروف مصوت باشد از جمله لاتين تا تلفظ همه مردم ايران يكسان شود و از غلظت لهجه هاي محلي كاسته شود كه اين تلاش به جايي نرسيد.

پكن در محاصره 300 هزار مشتزن ميهندوست

27 ژوئيه سال 1900، سيصد هزار چيني ميهن دوست كه عنوان «مشت زنان (افراد بدون تفنگ)» بر خود گذارده بودند در شهر پكن دست به محاصره سفارتخانه هاي كشورهاي بزرگ و محل سكونت خارجيان و چيني هاي مسيحي شده زدند و بسياري را به گروگان گرفتند. اين كار چند هفته پيش از آن از شهر Tienstin آغاز شده بود. چينيان از اين كه ميهن آنان همچون گوشت قرباني ميان قدرتهاي وقت قسمت مي شد و از حاكميت ملي تنها نامي باقي مانده بود خشمگين شده بودند و تحمل آنان پايان يافته بود.
    كشورهاي بزرگ – انگلستان، فرانسه، آلمان، آمريكا، روسيه و ژاپن براي سركوب مشت زنان نيرو فرستادند و با وجود اخطاريه (اسمي و ظاهري) امپراتور چين به نيروهاي خارجي که مداخله نکنند، اين نيروها به قلع و قمع وطندوستان چيني دست زدند، و بسياري از آنان را پس از دستگير کردن گردن زدند (عكس زير) و ....
     اين رويداد كه وسيعا در كتب درسي كودكان چيني آمده است از عوامل نيرومند شدن اين كشور بزرگ شده است به گونه اي كه چينيان اينک (سال 2006) اطمينان دارند كه وطنشان ديگر هيچگاه مقهور و در هم شكسته نخواهد شد.

قهرمان كار سوسياليستي که بعدا اين عنوان هم به فراموشي سپرده شد

    استالين رهبر وقت اتحاد شوروي 27 ژوئيه 1938 شخصا در ازبكستان به توزيع جوائز و مدالهاي «قهرمان سوسياليستي» به ازبكهايي كه در صنعت و كشاورزي تلاش بسيار كرده و نمونه شده بودند پرداخت.
     اين روش دادن مدال قهرمان سوسياليستي هم كه تشويق بزرگي بود در دهه هاي آخر عمر شوروي كمرنگ شده بود . در جامعه اي كه نفع شخصي عامل تلاش در توليد نيست، بايد چيز ديگري و ازجمله دادن مدال و تقدير نامه و ... را جانشين آن ساخت تا اقتصاد دچار بحران نشود. اگر به گزارش رسانه هاي غرب از اوضاع شوروي پس از گشودن درها از سوي گورباچف به روي آنان بنگريم خواهيم ديد كه بسياري اشاره دارند كه فرضا محصول سيب زميني در مزارع هدر رفته و كسي حوصله و اشتياق جمع آوري آنها را نداشته و .... اين گزارش آکنده از فساد اداري، بيعلاقگي مديران مياني، تنبلي کارمندان، بوروکراسي پيچيده، و دسترسي نبودن به مديران بالا و ترديد در شايستگي آنان و نشان از تضعيف ميهندوستي در همگان بود. به علاوه، ساختار نظام منطقي و علمي نبود. بنابراين نمي توان فرضيه سوسياليسم را به خودي خود عامل شکست و فروپاشي شوروي به حساب آورد

يک بار ديگر تفنگها در شبه جزيره کره خاموش شدند

27 ژوئيه 1953 درپي امضاي قرار داد ترك مخاصمه دو كره، تفنگها در شبه جزيره كره خاموش شدند و جنگ سه ساله اين شبه جزيره كه در آن بيش از 25 هزار آمريكايي كشته و يكصد هزار تن ديگر مجروح شدند پايان يافت. تلفات كره جنوبي بيش از يك ميليون كشته اعلام شده است و ارقام درستي از تلفات طرف ديگر جنگ در دست نيست، اما مسأله تقسيم شبه جزيره كره همچنان لاينحل باقي مانده كه براي جهان آتشي است در زير خاكستر، مخصوصا كه هنوز 37 هزار سرباز آمريكايي در كره جنوبي به استقرار خود ادامه ميدهند. هنگام امضاي قرار داد ترك مخاصمه، مالنكوف رهبر وقت شوروي قول داد كه در صورت حمله نظامي آمريكا به كره شمالي دولت متبوع او از اين كشور دفاع خواهد كرد. با توجه به اين كه شوروي منحل شده است معلوم نيست كه روسيه به اين قول وفا كند. شبه جزيره كره از اواخر قرن 19 همواره صحنه كشمكش بوده است ؛ نخست ميان چين و ژاپن ، سپس ژاپن و روسيه و بعد آمريكا و چند كشور ديگر با كره شمالي، چين وبه طور غير مستقيم شوروي

دستگيري بابك خرم دين و نگاهي كوتاه به اوضاع آن زمان

بابك خرم دين صاحب يك فرضيه اجتماعي تازه و عقيده مذهبي ديگر و رهبر يك جنبش انقلابي كه در آذربايجان و مناطق شمالغربي ايران بر ضد خلافت عباسي به پا خاسته بود و دردسر بزرگي براي دستگاه خليفه ايجاد كرده بود، سوم اوت 837 ميلادي در حال فرار، در ارمنستان دستگير شد.
    بابك در جنگ با نيروهاي خليفه كه فرمانده آنان افشين پسر كاووس بود شكست خورده و فرار كرده بود. بابك در جنگ سال 835 در مراغه، افشين را شكست داده بود ولي بعدا در جنگ ديگري شكست خورده و فرار كرده بود.
     بابك پس از انتقال به سامرا پايتخت تازه معتصم خليفه عباسي، چهارم ژانويه سال 838 پس از تحمل شديدترين شكنجه ها كشته شد. سرش براي ترساندن ايرانيان استقلال طلب به خراسان فرستاده شد و جسدش در سامرا به دار آويخته شد و بر سر دار ماند.
    معتصم برادر مامون كه پس از مرگ برادرش در سال 833 خليفه عباسي شده بود سه سال بعد پايتخت را از بغداد كه شديدا نا آرام شده بود به سامرا منتقل كرده بود و كار حفاظت از شهر را به سربازان ترك خود كه آنان را از تماس با سربازان عرب منع كرده بود سپرده بود. مامون كه مادرش ايراني بود و با كمك ايرانيان به خلافت رسيده بود، 20 سال خليفه بود و با تدبير ايرانيان كه امور اداري، سياسي و فرهنگي را به دست داشتند دوران خلافت او همراه با شكوفايي فرهنگي و گسترش بازرگاني با سرزمين هاي دور دست بود.
    همزمان و در جريان جنبش بابك، در نقاط ديگر ايران بپاخيزيهاي استقلال طلبانه متعددي به چشم مي خورد.
     در مازندران(طبرستان يا تپورستان) مازيار حاكم اين ايالت، در سال 834 ميلادي بر ضد معتصم بپا خاست و دست به بسيج نيرو زد كه در جنگ با نيروهاي اعزامي معتصم شكست خورد، اسير شده و به سامرا انتقال يافت كه در آنجا زير تازيانه كشته شد و جسدش را در كنار استخوانهاي بابك به دار آويختند. از نظر خليفه زمان براي نابود كردن افشين فرا رسيده بود زيرا ديگر به وجود او نياز نبود. خليفه از آغاز هم به او اعتماد نداشت و وي را در باطن يك ناسيوناليست ايراني مي دانست. بنابراين اعتراف مازيار را كه با افشين تماس محرمانه داشت بهانه قرار داد و دستور دستگيري افشين را به اتهام خيانت به خليفه صادر كرد. خليفه افشين را كه روزگاري بزرگ مي داشت در زندان با گرسنگي و تشنگي دادن بكشت و جسدش را پس از مرگ (درسال 840 ميلادي) در همان نقطه كه بابك و مازيار به دار آويخته شده بودند بر دار زد.
    بدين ترتيب خليفه سه ايراني دلاور و ميهن دوست را به دست يكديگر نابود كرد. تاريخ نشان داد كه معتصم موفق نشد و از هر قطره خون يك ايراني مقتول، چندين ميهن دوست ديگر به وجود آمد.  

همينگوي چند ماه پيش از خودكشي
    همسر ارنست همينگوي داستان نويس شهير كه پس از خودكشي او در سوم ژوئيه 1961 اعلام كرده بود شوهرش هنگام پاك كردن تفنگ براثر در رفتن گلوله كشته شده است سوم اوت ( يك ماه بعد ) اين عكس را كه عكاس لايف چندماه پيش از آن از همينگوي گرفته بود براي اثبات حرف آن روز خود شاهد آورد.
    عكس ، همينگوي را هنگام قدم زدن روزانه در يك راه كوهستاني در ايالت آيداهو آمريكا نشان مي دهد كه يك قوطي خالي نوشابه را كه در كنار راه افتاده بود شوت مي كند و شاد به نظر مي رسد.
    همينگوي نويسنده داستانهاي «خورشيد هميشه مي درخشد»، «پير مرد و دريا» ، « زنگها براي كه به صدا در مي آيند » و... ظاهرا از ترس پيري و از كار افتادگي با شليك گلوله در خانه اش در كچوم ايالت آيداهو خودكشي كرد . پدر او هم در آغاز سالخوردگي خودكشي كرده بود. همينگوي مردي شجاع بود و جريان جنگ جهاني اول كه در جبهه هاي اروپا خبرنگار نظامي بود خطرات متعدد از سر گذرانيده بود و از دو سانحه هوائي جان سالم به در برده بود.

مرگ روزنامه نگاري كه عاشق حرفه اش بود

امروز زادروز ارني پايل Ernie Pyle روزنامه آمريكايي است كه سوم اوت 1900 در نيومكزيكو به دنيا آمد و 18 آوريل 1945 هنگام تهيه عكس و خبر از ميدان جنگ در جزيره اي نزديك به اوكيناوا هدف گلوله ژاپني ها قرار گرفت و كشته شد.
    وي پس از آغاز جنگ جهاني دوم ، از تهيه خبرهاي آسان شهري دست كشيد و داوطلب پوشش اخبار و عكسهاي جنگ از صحنه شده بود و كار خود را از جبهه هاي شمال آفريقا آغاز كرده بود. او در آخرين نامه اش به خانواده خود نوشته بود : ترديد نيست كه همه شما را دوست دارم ، ولي روزنامه نگاري را بيشتر . در پايان جنگ در باره سختي هاي آن يك كتاب مصور خواهم نوشت تا شايد كمك شود كه جنگ ديگري رخ ندهد و اين تنها كاري است كه از دست من برمي آيد.  

روزي كه كلمبوس سفر دريايي خود را آغاز كرد

كريستوفر كلمبوس سوم اوت سال 1492 با سه كشتي و گروهي كه بيشترشان را زندانيان تشكيل مي دادند سفر دريايي تاريخي خود را از بندر « پالوس » اسپانيا آغاز كرد. وي كه متوجه كروي بودن زمين شده بود مي خواست كه از راه درياهاي غرب خود را به هند برساند ، زيرا پرتغاليها قبلا راه شرق ( جنوب آفريقا ) را يافته بودند.
    كلمبوس 71 روز بعد به جزاير آنتيل در قاره آمريكا رسيد و گمان كرد كه به نزديكي هند رسيده است و بوميان اين جزاير را كه مردمي آرام بودند و برهنه زندگي مي كردند هنديان ناميد. وي سپس به يافتن زمين هاي بيشتري مشغول شد و در نخستين سفر كوبا و جزيره اي را هم كه اينك دوكشور دومينيكن و هائيتي در آن واقع اند مورد بازديد قرار داد.
    رسيدن كلمبوس به آمريكا كه در پاره اي از نقاط آن از جمله مكزيك و پرو تمدنهاي پيشرفته و درخشان وجود داشت راه را براي استعمار اين قاره به روي اروپائيان و انتقال بيماري هايي كه در آنجا نبود از جمله بيماري هاي مقاربتي باز كرد . دروغ ، فريب و جرم نيز از جمله سوغات اروپائيان به قاره آمريكا بود. اروپائيان مخصوصا در شمال قاره آمريكا بوميان را تا مي توانستند نابود كردند كه جاي مهاجران اروپايي باز شود و....

درنيمه راه
    نخستين سفر با اتومبيل از سانفرانسيسكو تا نيويورك 51 روز طول كشيد. دو مسافر اين راه طولاني كه در سال 1903 با يك اتومبيل پاكارد ( عكس بالا ) عرض آمريكا از اقيانوس آرام به اقيانوس اطلس را پيودند سوم اوت 1903 دوسوم راه را طي كرده بودند . آنان كه از راههاي مالرو عبور مي كردند نمي توانستند در شبانه روز بيش از 80 مايل طي كنند. مسافران اين سفر، خسته و نيمه جان 21 اوت 1903 به شهر نيويورك رسيدند. اين مسافرت در عين حال ثابت كرد كه خودروها تا آن حد تكامل يافته بودند كه بتوانند راهي تا اين حد طولاني را طي كنند.  

المپيك 1980 مسكو
    بازي هاي تابستاني المپيك 1980 كه در مسكو برگزار شده بود در اين روز به پايان رسيد. اين بازيها دو هفته پيش از اين ( 19 ژوئيه ) گشايش يافته بود. بازيكنان آمريكا ، ژاپن و آلمان فدرال ( غربي ) اين بازي ها را به دليل اعزام نيرو از جانب شوروي به افغانستان تحريم كرده بودند. دولت شوروي اعلام كرده بود كه به خواست دولت افغانستان نيرو به آن كشور اعزام داشته و مداخله اي در كار نبوده است. به اين ترتيب « سياست » وارد امر ورزش شد كه بايد جاي رقابت هاي غير سياسي و مسالمت آميز باشد. با وجود اين ، بازيكنان 81 كشور در اين مسابقه هاي شركت كرده بودند. برژنف رهبر وقت شوروي بازي ها را در استاديوم يكصد وچند هزار نفري لنين در مسكو كه ورزشكاران شوروي با آرايش صف، پرچم اين كشور را ساخته بودند ( عكس بالا ) گشوده بود.

1882 كنگره آمريكا نخستين قانون محدود ساختن مهاجرت به اين كشور را تصويب كرد.  

1902حبيب بورقيبه نخستين رئيس جمهوري تونس به دنيا آمد و98 سال عمر كرد.  

 1914در اين روز در آغاز جنگ جهاني اول ، آلمان به بلژيك حمله ور شد و به فرانسه هم اعلان جنگ داد.  

1960 سرزمين آفريقايي نيژر استقلال خود را از فرانسه به دست آورد.  

1981 جنبش همبستگي (Solidarity) در لهستان كه بر ضد نظام وقت لهستان بپاخاسته بود از گران شدن بهاي مواد غذايي استفاده كرد و هواداران خود و ناراضيان را به خيابانها آورد و خيابانهاي مركزي شهر ورشو را به روي ترافيك بست.  

1981كاركنان ترافيك هوايي در آمريكا با هدف دريافت دستمزد بيشتر دست به اعتصاب زدند و به اخطار رونالد ريگن رييس جموري وقت آمريكا كه به كار بازگردند توجه نكردند و در نتيجه اخراج شدند.